Dikur, Hëna dhe Dielli u grindën.
"Unë jam më i rëndësishëm!" tha Dielli. "Pa mua, bota do ishte e errët!"
"Jo, unë jam!" tha Hëna. "Pa mua, nata do ishte e frikshme!"
Filluan garë: kush ndriçon më shumë? Dielli ndriçoi me gjithë fuqinë — njerëzit u djegën! Hëna ndriçoi me gjithë fuqinë — njerëzit nuk flinin dot!
Yjet, që dëgjonin, thanë: "Ndaluni! Nuk keni pse krahasoheni!"
"Pse jo?" pyetën Hëna dhe Dielli njëkohësisht.
"Sepse Dielli ndriçon ditën — kur njerëzit punojnë, luajnë, mësojnë. Hëna ndriçon natën — kur njerëzit pushojnë, ëndërrojnë, qetësohen. Ju nuk jeni kundërshtarë — jeni partnerë!"
Hëna dhe Dielli e kuptuan. Që atëherë, njëri ndriçon ditën, tjetri natën — pa garë, pa krahasim, vetëm harmoni.
Nuk ka nevojë të krahasohesh me të tjerët. Secili ka kohën dhe vendin e vet ku ndriçon.
✦ Mbaroi ✦