Tre miq — Aldi, Besa, dhe Joni — gjetën një hartë thesari në oborrin e shkollës.
"Thesar! Le të shkojmë!" thanë me gëzim.
Harta i çoi në park. Aty duhej të kalonin një shteg me baltë. Aldi rrëshqiti — Besa e kapi! Besa u tremb nga një zogj — Joni e qetësoi! Joni u lodh — Aldi e ndihmoi!
Pastaj kaluan urën e drunjte, u ngjitën në kodër, dhe më në fund arritën tek pema e madhe e vjetër.
Nën pemë ishte një kuti. E hapën me emocione!
Brenda? Një pasqyrë e vogël.
"Kjo është thesari?!" tha Aldi i zhgënjyer.
Besa e mori pasqyrën — dhe pa tre fytyra të ndritura, me balta, djersë, por buzëqeshje.
"Thesari jemi ne!" tha ajo. "Miqësia jonë! Si u ndihmuam njëri-tjetrit gjatë gjithë rrugës!"
Tre miqtë u përqafuan. Thesari i vërtetë nuk ishte ari — ishte dashuria midis tyre.
Thesari më i çmuar nuk gjendet në kuti — gjendet në njerëzit që të duan.
✦ Mbaroi ✦