Jam Soli! Kjo është përralla që tregoj kur dikush thotë "nuk mundem".
Leo donte të kërcente mbi përruan e gurëve. Coco e kalonte me një lëvizje krahu. Leo jo.
Ai u vrap. Ai kërceu. Ai ra në ujë.
Doli i lagur, u drodh, dhe u ul.
"Provoje sërish," tha Coco.
Leo provoi. Ra prapë.
Provoi për të tretën herë. Ra prapë, dhe këtë herë goditi gjurin.
"Nuk mundem," tha. "Ndoshta luanët thjesht nuk kërcejnë."
Coco u ul pranë tij mbi një gur. "A e di pse unë fluturoj?"
"Sepse ke krahë."
"Sepse rashë njëqind e dyzet e tri herë," tha Coco. "I numërova."
Leo e shikoi. "Njëqind e dyzet e tre?"
"Dhe e njëqind e dyzet e katërta ishte fluturim."
Leo u ngrit. Ai nuk kërceu atë ditë, as ditën tjetër.
Por një mëngjes, kur askush nuk shikonte, ai u vrap, kërceu — dhe ra në anën tjetër.
Ai bërtiti aq fort sa u zgjuan të gjitha zogjtë e pyllit.
Mësimi: Nuk je i dobët sepse bie. Je i fortë sepse ngrihesh edhe një herë.
Të puth, Soli.
✦ The End ✦